Tα πάνω-κάτω στους ελεγκτικούς μηχανισμούς και τους μηχανισμούς αξιολόγησης, αλλά και στα δημοσιονομικά των κρατών του κόσμου, έχουν φέρει οι νέες τεχνολογίες στην υγεία και η ανάπτυξη εξατομικευμένης ιατρικής (personalised medicine) εξαιτίας των εξαιρετικά υψηλών τιμών τους, οι οποίες ασκούν δραματικές πιέσεις στα συστήματα υγείας, αλλά και της ασιγουριάς για την τελική έκβαση την στιγμή που εισέρχονται στην αγορά.
Η πορεία των νέων ανακαλύψεων θα συνεχιστεί, φέρνοντας νέες θεραπείες που δεν παρευρίσκονταν πριν.
Οι λύσεις που δίνονται με τα νέα θεραπευτικά σχήματα σχετίζονται με πολύ συχνά τις σπάνιες ή τις πολύ σπάνιες παθήσεις, για τις οποίες μέχρι τώρα δεν υπήρχε θεραπεία.
Και ενώ θα μπορούσε να σχετίζονται με μικρό αριθμό ασθενών, οι πόροι που απαιτούνται από τα συστήματα υγείας για αυτές, είναι δυσανάλογα υψηλοί, ώστε να παράσχουν το όφελος που υπόσχονται.
Τα διλήμματα που δημιουργούνται δεν έχουν ακόμα ξεπεραστεί, με αποτέλεσμα οι ρυθμιστικές αρχές να εξετάζουν εναλλακτικές μεθόδους για να αποδειχθεί η κλινική αποτελεσματικότητα, οι οργανισμοί αξιολόγησης των νέων τεχνολογιών υγείας να προσπαθούν να αποτιμήσουν το όφελος (κλινικό, κοινωνικό, οικονομικό) από την κάθε νέα θεραπεία, ενώ αρκετές χώρες ερευνούν τις δυνατότητες σύμπραξης στην προσπάθεια να ενώσουν δυνάμεις για να απαιτήσουν καλύτερες τιμές.
Τους προβληματισμούς που ανακύπτουν από την εφαρμογή των νέων θεραπευτικών σχημάτων, μοιράζεται μαζί μας ο καθηγητής του London School of Economics Πάνος Καναβός, αναπληρωτής καθηγητής του τμήματος Πολιτικής Υγείας του LSE και διευθυντής της Ερευνητικής Ομάδας Ιατρικής Τεχνολογίας (Medical Technology Research Group).
Σε ότι αφορά τις σπάνιες ή πολύ σπάνιες παθήσεις και τα ορφανά φάρμακα, (στο πλαίσιο και αυτού που θεωρούμε εξατομικευμένη ιατρική), το θεσμικό πλαίσιο έχει αλλάξει στην Ευρώπη από το 2000 ώστε να υποδεχθεί αυτές τις νέες τεχνολογικές λύσεις που φέρνουν θεραπείες που δεν παρευρίσκονταν προηγουμένως.
«Ιδίως όταν πρόκειται για σπάνιες παθήσεις, δηλαδή παθήσεις όπου ...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr
Η πορεία των νέων ανακαλύψεων θα συνεχιστεί, φέρνοντας νέες θεραπείες που δεν παρευρίσκονταν πριν.
Οι λύσεις που δίνονται με τα νέα θεραπευτικά σχήματα σχετίζονται με πολύ συχνά τις σπάνιες ή τις πολύ σπάνιες παθήσεις, για τις οποίες μέχρι τώρα δεν υπήρχε θεραπεία.
Και ενώ θα μπορούσε να σχετίζονται με μικρό αριθμό ασθενών, οι πόροι που απαιτούνται από τα συστήματα υγείας για αυτές, είναι δυσανάλογα υψηλοί, ώστε να παράσχουν το όφελος που υπόσχονται.
Τα διλήμματα που δημιουργούνται δεν έχουν ακόμα ξεπεραστεί, με αποτέλεσμα οι ρυθμιστικές αρχές να εξετάζουν εναλλακτικές μεθόδους για να αποδειχθεί η κλινική αποτελεσματικότητα, οι οργανισμοί αξιολόγησης των νέων τεχνολογιών υγείας να προσπαθούν να αποτιμήσουν το όφελος (κλινικό, κοινωνικό, οικονομικό) από την κάθε νέα θεραπεία, ενώ αρκετές χώρες ερευνούν τις δυνατότητες σύμπραξης στην προσπάθεια να ενώσουν δυνάμεις για να απαιτήσουν καλύτερες τιμές.
Τους προβληματισμούς που ανακύπτουν από την εφαρμογή των νέων θεραπευτικών σχημάτων, μοιράζεται μαζί μας ο καθηγητής του London School of Economics Πάνος Καναβός, αναπληρωτής καθηγητής του τμήματος Πολιτικής Υγείας του LSE και διευθυντής της Ερευνητικής Ομάδας Ιατρικής Τεχνολογίας (Medical Technology Research Group).
Σε ότι αφορά τις σπάνιες ή πολύ σπάνιες παθήσεις και τα ορφανά φάρμακα, (στο πλαίσιο και αυτού που θεωρούμε εξατομικευμένη ιατρική), το θεσμικό πλαίσιο έχει αλλάξει στην Ευρώπη από το 2000 ώστε να υποδεχθεί αυτές τις νέες τεχνολογικές λύσεις που φέρνουν θεραπείες που δεν παρευρίσκονταν προηγουμένως.
«Ιδίως όταν πρόκειται για σπάνιες παθήσεις, δηλαδή παθήσεις όπου ...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr



















